
Grégory Dubus is inmiddels een internationaal bekroond kunstenaar. Eerder dit jaar verliet hij de Art Biënnale van Florence met de derde prijs van dit mondiale kunstevenement in zijn koffer. Ruim 650 kunstenaars hoopten er in de prijzen te vallen. Zo’n prijs ontvangen van een internationale jury betekent veel voor me, vertelde hij een verslaggever van The Hague Online. Want omdat hij voor het dagelijks brood voor een internationaal bedrijf werkt en geen gediplomeerd kunstenaar is, hield hij zijn werk meer dan een kwart eeuw voor zichzelf. De zeldzame keren dat hij ermee naar buiten ging, kwam hij vaak met een prijs terug. In 1998 bijvoorbeeld toen een internationale kunstorganisatie hem ‘kunstenaar van het jaar’ noemde en in 2021 toen hij een mondiale prijs ontving.
De prijs van de Art Biënnale is ook een beetje een Nederlands succes, vindt Grégory Dubus. De Fransman woont inmiddels zo’n vijftien jaar in Nederland en zegt zich hier zo thuis te voelen dat hij zonder er verder bij na te denken ‘Nederland’ zei toen de jury hem vroeg namens welk land hij de prijs in ontvangst wilde nemen.
De Canadese critica Sarah Heussaff zei eerder in het werk van Grégory Dubus “een choreografie” te zien “waarin lijnen en kleurvlakken in harmonie op elkaar aansluiten”. “Eenvoud versus complexiteit,” merkte de kunstenaar zelf op. “Monotony versus diversiteit, makkelijk versus moeilijk, planning versus spontaniteit, zichtbaarheid versus onzichtbaarheid, bewust versus onbewust, inspanning versus gemak en kunst versus ambacht.”
En zonder geduld, precisie en een vaste hand gaat het niet, gaf Grégory Dubus zijn gehoor mee. Alles uit de losse hand en niet zelden meer dan honderd uur voor één werk. De verslaggever van The Hague Online vroeg zich intussen af bij welke stroming zijn werk het beste paste. “Geometrische abstractie” Bauhaus en De Stijl. En altijd weer die complexe geometrische structuren uit vooral driehoeken!

Leave a Reply