Een belangrijke dag wacht de muzikanten van LONE: op 26 juni presenteren ze hun nieuwe album Isolated Heroes. Michel van Dijk en Ferdinand Bakker geven daarvoor met hun vaste bassist Mischa Kool een akoestisch optreden in de bovenzaal van Poppodium Boerderij in Zoetermeer. “Uitverkocht,” zegt Van Dijk. “Er kan niemand meer bij!” Op 10 september presenteren ze in het Delftse Rietveldtheater de vinylversie van Isolated Heroes. De komende tijd draait Beatstad Radio als primeur twee nummers van het album als Plaat van de Week om kwart over elk uur.
Jo van Oeffelen
Van Dijk en Bakker zijn muzikanten van ‘een zekere leeftijd’. Die horen niet zelden de vraag “is dit jullie zwanenzang?” “Nee,” benadrukt Van Dijk. “Zolang de rek er nog in zit, gaan we nog door. Tot nu toe is iedere CD beter geworden dan de vorige.” En of het voor gelouterde muzikanten van ‘een zekere leeftijd’ niet lastig wordt om telkens weer wat nieuws te bedenken? “Daar zijn we niet zo mee bezig. Als je dat jezelf gaat afvragen, leg je jezelf belemmeringen op. We kijken wel wat er komt en we zien wel wat we er mee doen. Hoe vaak hebben we al gezegd ‘I love you baby’? Daar laat je je toch ook niet door belemmeren?”
Hoe dat dan gaat? “Soms had Ferdinand een stukje muziek en ik een stukje tekst waarvan we nog niet wisten wat we ermee zouden doen en waarvan we dachten dat het misschien wel bij elkaar zou passen. Tegenwoordig levert Ferdinand al een groot deel van de tekst met melodie aan. Sinds we dat doen is de verhouding tussen de woorden en de melodie veel hechter geworden. Dat werkt beter dan vroeger; we hebben allebei onze ideeën en soms komt dat heel goed samen, maar soms ook niet.”
Ferdinand leest graag gedichten, vertelt Van Dijk. ‘Stop all the clocks’ bijvoorbeeld W. H. Auden; ook bekend als ‘Funeral Blues’. “Hij zag er meteen een liedje in. Dat hebben we heel respectvol aangepakt. We hebben wel een kleine aanpassing gedaan. In het gedicht gaat het over een ‘he’ waar we ‘she’ van hebben gemaakt. Dat had nog wel wat voeten in de aarde bij de uitgever, want die wil dat de tekst authentiek blijft. Als je het gedicht publiceert is tot daar aan toe, maar het wordt anders als je er een eigen interpretatie aan geeft.”
Al met al hebben Van Dijk en Bakker om en nabij een jaar gewerkt aan Isolated Heroes. Twee of drie keer in de week deden we er wat aan en dan kun je er lang mee bezig zijn. Ik laat Ferdinand helemaal vrij in z’n muziek. Vroeger kwamen we veel bij elkaar en dan had hij tien partijen in z’n hoofd. Ik kwam daar nooit uit. Nu neemt hij bijna alle muziek op en zing ik in, net zo lang tot het gaat leven. Dan doe ik af en toe suggesties voor de muziek en hij voor de zang. Waarbij ik een enkele keer voorstel om een liedje dat niet helemaal lekker loopt helemaal anders te doen en hij er net zo lang aan werkt tot het helemaal klopt.”
“Ons streven is goeie muziek te maken waar we zelf ook graag naar luisteren,” legt Van Dijk uit. “Deze CD komt dicht in de buurt van het ideaal dat ik zou willen maken.” De opvolger komt er dan nòg dichter bij? “Dat weet ik niet; die kan een stuk minder uitvallen. Neem The Stones en The Beatles. Die hebben drie of vier opbouwende platen gemaakt en dan volgen er twee of drie die een soort aftreksel zijn van wat ze daarvoor hebben gedaan. En dan hebben ze ineens weer een vernieuwing. Oftewel: je weet het gewoon niet hoe de volgende wordt en hoe de mensen erop reageren.”
Van Dijk en Bakker kennen elkaar al een hele tijd maar hebben lang geen contact gehad. “In die zin dat we elkaar één of twee keer per jaar zagen. Vanaf 2003 kwamen we elkaar regelmatiger tegen en groeide de vriendschap uit tot wat die nu is. Nu zie ik hem een paar keer per week!” Van Dijk heeft soms ook contact met anderen uit de tijd dat hij met Bakker en anderen furore maakte met Alquin. Wat verbaasd stelt hij vast dat iedereen uit die band nog leeft. En antwoordt op de vraag of het dan niet mooi zou zijn verder te gaan als Alquin 2.0: “Het is op, het is over, het is voorbij!” Want: het werd teveel werk, sommige bandleden woonden wel erg ver weg en de laatste CD die in 2010 verscheen was niet wat iedereen ervan had verwacht.
“Met LONE zijn we verder gegaan dan Alquin, al kun je nog steeds in de muziek van Ferdinand nog wel wat Alquin horen. Ook op Isolated Heroes als je goed luistert.” Maar dat is onvermijdelijk, want je kunt je poetst je muzikale geschiedenis niet zo makkelijk weg. “Nee, maar je moet wel blijven groeien: het zou Alquin van nu zijn; niet die van toen.”

Leave a Reply